P-waardecalculator — z-toets voor één steekproef
Toets een steekproefgemiddelde tegen een nulhypothese en krijg de p-waarde, de z-waarde en eenzijdige én tweezijdige uitkomsten.
Formules en bronnen bijgewerkt · Databronnen · 1Algoritme, constanten en standaardinvoer bekijken (JSON)
Over deze calculator
De p-waarde is de kans dat je een uitkomst ziet die minstens zo extreem is, als de nulhypothese waar zou zijn. Het is niet de kans dat de nulhypothese klopt, en over de grootte van het effect zegt de p-waarde niets. Deze calculator gebruikt een z-toets, die ervan uitgaat dat je de standaardafwijking van de populatie kent of een grote steekproef hebt.
Rekenvoorbeeld
berekend met de standaardwaarden hieronder
Steekproefgemiddelde 102 · Verondersteld gemiddelde 100 · Standaardafwijking 15 · Steekproefgrootte 30 · Soort toets Tweezijdig · Eenzijdige alternatieve hypothese Gemiddelde is hoger P-waarde 0,4652 · Z-waarde 0,730 · Eenzijdige p-waarde 0,2326 · Tweezijdige p-waarde 0,4652 · Standaardfout 2,7386 Niet significant
Methode en aannames
z = (x − m0) ÷ (s ÷ √(n)); p_upper = 1 − Φ(z); p_lower = Φ(z); p_two = 2 × [1 − Φ(|z|)]; Φ(z) = 0.5 × [1 + erf(z ÷ √(2))] De p-waarde is de kans dat je een uitkomst ziet die minstens zo extreem is, als de nulhypothese waar zou zijn. Het is niet de kans dat de nulhypothese klopt, en over de grootte van het effect zegt de p-waarde niets. Deze calculator gebruikt een z-toets, die ervan uitgaat dat je de standaardafwijking van de populatie kent of een grote steekproef hebt.
Databronnen
Disclaimer
Deze rekenmachines geven algemene wiskundige resultaten. Ze zijn geschikt voor studie, planning en schatting — controleer alles wat een beoordeelde inzending, een gepubliceerd cijfer of een financiële verplichting voedt.
Implementatiebron
Dit record beschrijft de implementatie van deze pagina, geen onafhankelijke validatie. Externe bronnen ondersteunen alleen de genoemde formule of definitie; schattingen en eigen regels houden hun eigen aannames.
Veelgestelde vragen
Welke formule gebruikt P-waardecalculator — z-toets voor één steekproef?
Formule: z = (x − m0) ÷ (s ÷ √(n)); p_upper = 1 − Φ(z); p_lower = Φ(z); p_two = 2 × [1 − Φ(|z|)]; Φ(z) = 0.5 × [1 + erf(z ÷ √(2))]
Welke invoer en grenzen gelden voor P-waardecalculator — z-toets voor één steekproef?
Gebruik de eenheden naast de velden. Dit zijn formuliergrenzen, geen aanbevolen waarden. Steekproefgemiddelde: -1.000.000–1.000.000; Verondersteld gemiddelde: -1.000.000–1.000.000; Standaardafwijking: 0,0001–1.000.000; Steekproefgrootte: 2–10.000.000 z = (x − m0) ÷ (s ÷ √(n)); p_upper = 1 − Φ(z); p_lower = Φ(z); p_two = 2 × [1 − Φ(|z|)]; Φ(z) = 0.5 × [1 + erf(z ÷ √(2))] De p-waarde is de kans dat je een uitkomst ziet die minstens zo extreem is, als de nulhypothese waar zou zijn. Het is niet de kans dat de nulhypothese klopt, en over de grootte van het effect zegt de p-waarde niets. Deze calculator gebruikt een z-toets, die ervan uitgaat dat je de standaardafwijking van de populatie kent of een grote steekproef hebt.
Wat is een volledig rekenvoorbeeld voor Steekproefgemiddelde = 102; Verondersteld gemiddelde = 100?
Invoer: Steekproefgemiddelde = 102; Verondersteld gemiddelde = 100; Standaardafwijking = 15; Steekproefgrootte = 30; Soort toets = Tweezijdig; Eenzijdige alternatieve hypothese = Gemiddelde is hoger. Berekening: z = (x − m0) ÷ (s ÷ √(n)); p_upper = 1 − Φ(z); p_lower = Φ(z); p_two = 2 × [1 − Φ(|z|)]; Φ(z) = 0.5 × [1 + erf(z ÷ √(2))]. Resultaten: P-waarde = 0,4652; Z-waarde = 0,730; Eenzijdige p-waarde = 0,2326; Tweezijdige p-waarde = 0,4652; Standaardfout = 2,7386.